Rennen, klimmen, kruipen en vooral: heel vies worden. Samen hindernissen overwinnen, elkaar helpen wanneer het even tegenzit en uiteindelijk gezamenlijk de finish bereiken: wat de organisatie betreft een passende én vooral leuke manier om buiten de vergaderzaal aan groepsbinding te werken. De kinderraad ging graag in op deze uitnodiging. Samen met wethouders Daan de Kruijf en Rico Schans en een paar sportieve vaders liepen ze zaterdag, in regen en wind, de 11 km mudrun.
De kinderen vertellen hieronder zelf over dit avontuur.
Timo van Boven | G.A. de Ridderschool, Beilen
We gingen met de kinderraad en wethouders naar de hel van Bovensmilde. Toen iedereen er was, kregen we een T-shirt en liepen we naar de start. Het was best wel koud en het waaide. Degene die als eerst aan de beurt waren, werden met een koeienbel door de wethouders afgeschoten. Daarna waren wij aan de beurt. Op de route kon je kiezen tussen een korte of lange route. De meesten van onze groep deden mee aan de lange route van 11 kilometer.
Tijdens deze route waren er veel verschillende obstakels. We moesten kruipen onder netjes, banden tillen, door sloten lopen en kruipen, op hooibalen klimmen, in een modderbak ploeteren, in een bandenbak en veel meer. Ik vond het leukste om over een sloot te slingeren. Je moest heel hoog vastpakken als je niet nat wilde worden! Ik ben tot mijn middel nat geworden. Er was ook iemand in gevallen en die was helemaal nat. Toen we het hadden gehaald, kregen we een mooie houten medaille. Hij lijkt een beetje op een joker van ‘Wie is de mol’. Ik vond het heel leuk om te doen, maar deze tocht van meer dan tweeënhalf uur vond ik wel zwaar.
Thijs Wielink | De Wenteling, Balinge
Toen we aankwamen bij De Hel van Bovensmilde werden we in twee groepen verdeeld. We waren met ongeveer tien kinderen van de kinderraad. Er deden ook drie vaders mee, waaronder mijn eigen vader. Daarnaast deden er twee wethouders mee: wethouder Daan en wethouder Rico.
We moesten ons eerst aanmelden. Daarna kregen we allemaal een T-shirt. Het regende en het waaide een beetje, maar dat maakte ons niet uit!
Toen begon het avontuur. We moesten door een grote bak met modder en door sloten. Dat was best vies, maar ook heel leuk! We gingen zelfs dwars door een kroeg waar muziek werd gedraaid. Er stonden heel veel bierkratten en daar werd een boog van gemaakt de flesjes zaten er zelfs nog in!
Daarna gingen we ook nog door het bejaardentehuis. De mensen die daar woonden, vonden het volgens mij heel erg leuk om ons voorbij te zien komen. Dat was wel bijzonder, want je verwacht niet dat je tijdens zo’n modderige tocht ook door een bejaardentehuis gaat! We moesten vlak voor het einde nog met een touw in de sloot slingeren!
Ik vond het een superleuke ervaring. Ondanks de regen en de wind hebben we veel plezier gehad. Het was een dag om niet snel te vergeten!
Benieuwd naar de foto’s?
De vader van Timo zorgde voor een fantastisch fotoverslag: https://adobe.ly/4snL5kU
